Niddy noddy

Nummer 7 van mijn lijstje onthaast-voornemens: liever zelf maken dan kant en klaar kopen.
Dat heb ik meteen in de praktijk gebracht met een Niddy Noddy.
Een wat?
Een niddy noddy dus. Volgens mijn spinjuf de naam voor een kuifpapegaai, maar meer algemeen gebruikt voor een haspel om gesponnen wol op te winden tot een streng.

Ik had na een week nijver spinnen een mooie spoel vol garen.

20130829-160213.jpg

Om dat nu gebruiksklaar te maken moet het tot een streng worden gewonden. Daar komt de niddy noddy in beeld.
Er zijn prachtige exemplaren te koop van hout, maar die zijn ook duur. Ik vond een werkbeschrijving om er zelf een te maken. Die is hier te vinden. Dat zag er eenvoudig uit, dus toog ik naar de Gamma.

Ik kocht:
– Één pvc-buis, die ik liet zagen in een stuk van 30,5 cm en vier stukken van 11 cm;
– twee t-stukken voor diezelfde maat pvc-buis
– vier afdekdopjes voor diezelfde maat pvc-buis.

Deze knutselde ik dan in elkaar, zo dat de twee korte kanten haaks ten opzicht van elkaar aan de lange kant vast zitten. Oke, een fotootje ter verduidelijking:

20130829-160756.jpg

Omdat ik het grijs van de buis wel erg lelijk vind, heb ik het geheel omwonden met wasi-tape, had ik nog ergens liggen.

Totale kosten: €11,63.

Hoe gebruikt men zulks dan? Je knoopt het uiteinde van de draad aan een van de korte kanten. Die kant hou je links en boven, zodat de onderste korte kant naar je toe wijst. Vervolgens ga je de draad winden over de vier korte kanten volgens het schema links, achter, rechts, voor. Dit herhaal je tot je aan het einde van de draad bent.
Die knoop je vast aan je beginnetje, en met een los draadje knoop je elk van de vier strengen bij elkaar. Dan schuif je een van de afdekdopjes eraf, om de streng gemakkelijk van je niddy noddy af te kunnen halen.
Et voila, klaar is klara!

Nu weet ik meteen ook hoe lang de draad is. Deze niddy noddy meet namelijk 1,5 meter per winding. Bovenstaande spoel vol leverde 35 omwindingen, dus de draad is maar liefst 52,5 meter.

I love it when a plan comes together.

20130829-161342.jpg

Spintas

Mijn eerste spinles zit erop. Ik leer iets nieuws, een ambacht dat oud is als de geschiedenis en dat omgeven is met verhalen en geheimen. Heerlijk!
Mijn man en kind vinden dat nu echt onomstotelijk is bewezen dat ik eigenlijk een heks ben en dat ik in de donkere middeleeuwen onherroepelijk het loodje zou hebben gelegd. Dat kan heel wel zo zijn, ik ziet het liever als oude wijsheid, die me op zijn minst de status van sjamaan of priesteres zou hebben bezorgd. Hoe dan ook. Het enige dat nog aan mijn geluk ontbreekt is een kat. Maar gezien mans allergie ligt dat vooralsnog buiten bereik.
Bij een nieuwe vaardigheid horen nieuwe spullen. En dus moet ik ook een tas. Ik besloot er een te breien, en dan, als we toch avontuurlijk bezig zijn, te vilten in de wasmachine. Ik had nog een restje liggen van mijn schapenwollen vest, en nog wat IJslandse wol in snoepkleurtjes.

Het patroon vond ik op Ravelry, en is supereenvoudig. Ik heb het wat aangepast.

Ongevilt ziet de tas er zo uit:

20130824-125901.jpg

20130824-125908.jpg

Je begint met de bodem: ik zette 30 steken op met pen 6 en breide 75 toeren ribbelsteek (alles recht). Vervolgens met een rondbreinaald 6 rondom steken opnemen, je hebt er al dertig, 35 aan de
zijkant links, 30 aan de onderkant, 35 aan de zijkant rechts, 130 in totaal. Dan in het rond 80 toeren recht breien.
De handvaten brei je als volgt: 25 steken r, 15 steken afkanten, 50 steken r, 15 steken afk, 25 steken r. In de volgende toer zet je voor de afgekante steken er al breiend weer evenveel nieuwe op. Brei daar boven nog zes toeren ribbelsteek en kant alles af.

Ik heb hem op 40 graden op het kortste programma van mijn wasmachine gewassen. Niet centrifugeren, dat geeft vouwen. Goed laten drogen en klaar.

20130824-130927.jpg

Dit wordt mijn spintas. De ene witte streep bovenin is mijn eerste zelfgesponnen en getwijnde draad. Die heb ik meegebreid in de tas als inspiratie voor hopelijk nog veel mooie garens en wolletjes.

20130824-131215.jpg

20130824-131234.jpg

20130824-131248.jpg

Bij nader inzien vond ik de tas toch nog te slap en te weinig gevilt. Daarom heb ik m nog een keer op het zelfde programma gewassen. Met een handdoek erin voor de wrijving. En deze keer voorzichtig gecentrifugeerd (400). Nu is de tas perfect. Een stukje gekrompen, met name in de hoogte, en je ziet de individuele steken niet meer. De kleuren lopen prachtig in elkaar over.

20130825-104118.jpg

20130825-104243.jpg

In spin

Vroeg of laat zat het er aan te komen. Ik hou erg van breien met handgesponnen wol, liefst ongeverfd of met natuurlijke verfstoffen gekleurd. De ambachtelijkheid ervan spreekt me aan.
Dus onvermijdelijk zou er moment komen dat ik zelf eens achter een spinnewiel zou komen te zitten.
Ik wist het zelf niet, maar het is zo. En zie, afgelopen week was het plotseling zover.

20130809-094346.jpg

Mijn goede vriendin J. blijkt te kunnen spinnen. We kwamen een paar dagen logeren, en ze bleek net een vacht schapewol te hebben die moest worden uitgezocht, gewassen en gekaard. Er ging een wereld voor me open. Ik hou er van om iets nieuws te leren, en ik verwonder me altijd weer over het verschil tussen iets niet kunnen en het wel kunnen. Als je het kunt, is het makkelijk, en ziet het er ook makkelijk uit. Zoals J. heel rustig zit te spinnen en schijnbaar moeiteloos een mooi gelijkmatige draad produceert. Het contrast met mijn eerste miezerige pogingen en de bultige draad die dat oplevert, kan niet groter zijn. Maar dan opeens krijg je de slag te pakken en is er even een moment, hoe kort ook, dat het klopt, en dat er opeens iets uit je handen komt wat zowaar ergens op lijkt.

20130809-094521.jpg

Nu ik eenmaal iets geproefd heb van de magie van het spinnen, wil ik er meer van weten. Ik heb me dus opgegeven voor een spincursus, bij De Spinkamer. Over een paar weken begin ik. Ik popel nu al.

Wat maakt het nou zo magisch om te spinnen? Voor mij heeft dat ook te maken met de oude verhalen, over Repelsteeltje en Doornroosje, en over de schikgodinnen, met name Klotho met haar spintol.
Het maken van een draad uit wol, is het creëren van orde uit chaos. Klotho, de schikgodin uit de Griekse mythologie is volgens de mythe aanwezig bij de geboorte van een mens en spint daar de levensdraad, het begin van het leven. Elk mens heeft een eigen, unieke draad, die wordt ingeweven of gevlochten in de geschiedenis. Een mooi beeld, dat vertelt hoe iedereen een bijdrage levert aan het grotere geheel.

20130809-095600.jpg

Ik verheug me er op om het spinnen te gaan leren. En stiekem droom ik al van mijn eerste vest van zelfgesponnen wol.