Puzzeldeken (3)

Blok 1 van de puzzeldeken is een feit!

20130705-204411.jpg

25 vierkantjes gebreid, nog 75 te gaan. Het is een prettig werk, de strepen houden het afwisselend en het is simpel genoeg om tv bij te kijken. De halve finale Wimbledon vanmiddag hielp me door de laatste twee blokjes van dit gedeelte heen.

Het tweede blok brengt weer nieuwe kleuren in het spel. Ben benieuwd hoe dat weer gaat. Het is even opletten dat ik in de goede hoek begin. Alle diagonalen moeten uiteindelijk in het midden uitkomen.

Ik ontdekte trouwens iets wonderlijks. Ik heb dit blok gebreid met 5 nieuwe bollen garen, hetzelfde merk, en van elke bol heb ik evenveel vierkantjes gebreid. Toch heb ik van de ene kleur een stuk meer over dan van de andere.

20130705-204850.jpg

Dat is toch gek? Kennelijk zit er in 50 gram paars meer lengte dan in 50 gram rood of geel. Vreemderder en vreemderder, om het met Alice te zeggen.

Advertenties

Kunst!

Mijn eerste kennismaking met beeldende kunst was toen ik een tiener was. Ik zat in 4 VWO en moest een werkstuk maken over Vincent van Gogh. Ons gezin woonde op de Veluwe, dus na wat gezeur kreeg ik mijn ouders zo ver om een keer met me naar het Kröller Müller Museum te gaan. Dat was immers om de hoek.
Dus op een zaterdag togen wij naar Otterlo, naar het Nationaal Park de Hoge Veluwe.
In het museum viel ik van de ene verbazing in de andere. Ik was verkocht, door alles wat ik zag, ook al begreep ik van het meeste weinig.
Mijn ouders stonden ondertussen ongeduldig op me te wachten. Zij wilden liever fietsen in de natuur. Natura Artis Magistra, dat is ook weer waar. Maar sinds die zaterdag trilt er bij mij ergens van binnen ook een snaar voor wie met verf en doek, kleur en vorm, dode materie toch het geheim van het leven wil vangen. Die kennismaking via het werk van Van Gogh was het begin van een levenslange fascinatie.

Onlangs ontdekte ik dat de firma Opal garens maakt die geïnspireerd zijn op kunstwerken. Hoe cool is dat? Sokken breien met het kleurenpalet van grote meesters? Aangezien ik van ieder talent tot schilderen ben verstoken, is dit toch wel de manier waarop ik het dichtst kom bij kunstzinnigheid.

Hier mijn Van Goghs:

20130629-113738.jpg

Geïnspireerd op zijn nachtschilderijen:

20130629-114257.jpg

En mijn sokken a la Friedrich Hundertwasser:

20130629-114157.jpg

De gelijkenis is toch frappant:

20130629-113957.jpg

Als dit niet postmodern is, weet ik het ook niet.

Clapotis

De Clapotis-sjaal is af!
En mooi geworden, al zeg ik het zelf.

20130623-220712.jpg

20130623-220728.jpg

Ik had het niet helemaal goed ingeschat, aan het einde van mijn wol had ik nog een eindje sjaal te breien. Maar geen nood, een donker gedeelte genomen uit een vergelijkbare bol Drops Delight en niemand die het ziet. De kleurstelling wijkt iets af, maar omdat de kleuren toch steeds verlopen valt het niet op.

Ik heb hem opgespannen en laten drogen, dat is bij dit patroon wel nodig om de structuur mooi te laten uitkomen.

20130623-221017.jpg

20130623-221039.jpg

Gelukkig is het lekker herfstig weer buiten. Dan valt een sjaal tenminste niet uit de toon.

Kleurenpoezie

Wat mij dan weer opvalt: hoe duurder en sjieker de wol, hoe mooier de namen van de kleuren zijn. En het omgekeerde is ook waar. Goedkope acryl heeft geen naam, maar een nummer.

Daar ben ik tegen.
Ook de nederigste bol heeft recht op een mooie beschrijving.
Voor mijn puzzeldeken heb ik 11 kleuren Bravo van Schachenmayr gekocht. Slechts €1,85 per bolletje. Als kleurbeschrijving hebben ze enkel een saai, nietszeggend nummer.
Dat kan beter.

20130621-215525.jpg

Mijn voorstel:
A = akelei
B = kerstomaat
C = diepe blos
D = leeuw
E = kuiken
F = room
G = lente
H = oceaan
I = wijnfles
J = zomerhemel

Kijk, dat breit toch een stuk poëtischer.

20130621-220408.jpg

Puzzeldeken (2)

Het eerste vierkantje van mijn puzzeldeken is een feit.
Nu nog 99 te gaan.

Na het eerste vierkant blijven er drie steken over, deze vormen de eerste drie steken van het tweede blok. Zorg dat je hiervoor kleur A gebruikt. Je neemt langs de bovenkant nog 22 steken op. Daarna zet je er nog 24 steken bij op (49 st.)
Brei het tweede vierkant op dezelfde manier als de eerste, de opzettoer geldt weer als toer 1.
Wissel echter elke 2 toeren af met kleur B.

Herhaal dit nog 3 keer, elke keer met kleur A als basis en kleur C, D, en E als wisselkleur.

20130621-212504.jpg

Kant dan af.

De tweede rij wordt dan aan de eerste vast gebreid als volgt.
Zet 25 steken op met kleur B. Ik vind het handig om dat met een rondbreinaald te doen.
Neem dan nog 24 steken op langs de rechterzijkant van het vierkant A-A. (49 st.)
Brei vierkant B-A volgens bovenstaand principe, ga da verder met kleur B als basiskleur, en afwisselend B, C, D en E als wisselkleur.

20130621-213132.jpg

Nou, en als je dat dan nog 3 keer doet is het eerste blok van de deken af.
Zover ben ik nog niet. Maar ik moet zeggen, tot nu toe valt het me alles mee. Het breit lekker weg en is simpel genoeg om er een KRO-detective bij te kijken.

Wordt vervolgd.

Puzzeldeken

Onlangs meldde iemand op Twitter dat ze de Hue Shift Afghan ging breien. Ik googlede het en was meteen verkocht. Die wil ik ook.

20130621-174722.jpg

Kijk zelf even hier.

Helaas is het patroon alleen in Amerika te koop. De webwinkel Knitpicks verstuurt niet naar Nederland, zelfs geen pdf.
Dus zit er niks anders op dan op basis van foto’s en fora het patroon maar bij elkaar te puzzelen. Lang leve internet.

Bij wolwinkel Modilaine in Utrecht kocht ik het garen. Het origineel is gebreid met acryl, naald 4, Knitpicks Brava. In Utrecht vond ik een alternatief: Bravo van Schachenmayr. Ook acryl, zelfde dikte, 133 m op 50 gram. Ik kocht 22 bollen in 11 kleuren. Eigenlijk hou ik niet zo van acryl. Wol is natuurlijker, de kleuren zijn vaak dieper en het voelt zachter. Maar dit garen heeft als groot voordeel dat het crisisbestendig is, want goedkoop. Voor minder dan 30 euro had ik een tas vol prachtige kleuren.

20130621-175342.jpg

Tien kleuren worden gebruikt voor de vierkanten, het donkerblauw is voor de buitenrand. Na wat getuur naar foto’s en gepuzzel heb ik het volgende kleurenschema gededuceerd:

20130621-175605.jpg

De deken wordt gebreid in 4 delen van 5×5 vierkantjes, die aan elkaar worden gebreid.

Tijd om te beginnen.
Nodig: 1 paar breinaalden nr.4
1 rondbreinaald nr. 4, 40 cm lang.
Garen: 11 x 100 gr. Acryl in 11 verschillende kleuren.

Eerste vierkant, kleur A-A.
Zet 49 steken op met kleur A. Dit is toer 1. Markeer de middelste steek.
Toer 2: 24r, 1av, 24r.
Toer 3: 23 r, 1afh, 2 samenbreien, afgehaalde steek overhalen, 23 r.
Toer 4: 23 r, 1 av., 23 r.

Herhaal toer 3 en 4, steeds met een steek minder aan weerszijden van de middelste steek, totdat er drie steken over zijn. Deze vormen het begin van het volgende vierkant.

Wordt vervolgd.

20130621-181222.jpg

Linnensteek

Wat te doen met restjes wol? Na elk afgemaakt project hou ik wel wat over. Al verschillende keren ben ik begonnen aan een omslagdoek, deken of plaid om deze restanten te verwerken. Maar op de een of andere manier vind ik het resultaat nooit zo mooi.
Terwijl het idee toch bijzonder is. Stel ik heb straks een plaid af. Dan kan ik precies terughalen welke sokken, sjaals en truien er ten grondslag aan hebben gelegen. Dat lijkt me mooi.
Maar ja, nu nog zo ver zien te komen.

Ik ben nu op weg met iets dat goede kansen heeft. Het is gebaseerd op een patroon met de naam Mini mania. Een simpel patroon, bedoeld als sjaal.
Nodig is een verzameling minibolletjes wol van ongeveer gelijke dikte, en een rondbreinaald nr 5.

20130614-121958.jpg

Ik heb 250 steken opgezet, maar je kunt natuurlijk ook gaan voor groot (300), groter (400) of grootst (500). Met 250 steken wordt de deken denk ik zo’n 1,5 meter breed.

Ik ben begonnen met een redelijk dikke kwaliteit wol en heb twee toeren ribbelsteek gebreid.
Vervolgens brei ik de rest in linnensteek.
Dat gaat als volgt:
Oneven toeren: 1r, draad naar voren, 1 afh, draad naar achteren, herhalen tot het einde
Even toeren: 1 av, draad naar achteren, 1 afh, draad naar voren, herhalen tot het einde.
Let erop dat je steeds de steken breit die je in de vorige toer hebt afgehaald en andersom.

Na elke vier of vijf toeren brei je een andere kleur. Ik denk niet teveel over de combinaties na, ik doe maar wat eigenlijk en laat het resultaat min of meer aan het toeval over.

20130614-122556.jpg

20130614-122615.jpg

Het resultaat is een breisel dat er uit ziet alsof het is geweven. Het voelt heerlijk zacht. En de kleuren lopen prachtig in elkaar over, met steeds kleine spikkels die de volgende kleur al aankondigen.
De linnensteek schiet niet erg op, je maakt er geen meters mee. Maar voor deze deken vind ik dat niet erg. Ik heb de tijd. En ik kan zo steeds nieuwe bolletjes toevoegen van projecten waaraan ik nog niet eens ben begonnen. Het is dus onvoorspelbaar hoe het er uiteindelijk uit zal zien.
Het zal onder mijn handen groeien.

Klassiekers

Een paar weken is het er nu. Het nieuwe liedboek voor de kerken. Meer dan 1000 liederen, oud en nieuw, uit verschillende tijden en plaatsen. In een mum van tijd was het uitverkocht bij onze boekhandel. Ik kon nog net een jongereneditie bemachtigen. Ik heb niet alleen liederen, maar ook fijne kwisjes, weetjes en feitjes erbij, gratis en voor niks.

20130607-194801.jpg

Het is een mooi liedboek, goed dat het er is. Liederen kunnen er niet genoeg zijn.
Toen ik het in handen kreeg, was mijn eerste impuls om de nieuwe liederen te bekijken. De oude, uit het Liedboek van 1973 ken ik immers al.
Daarom was ik verbaasd om te zien en te horen dat er mensen registers hebben ontwikkeld waarmee juist de gouwe ouwe makkelijk terug te vinden zijn. Als je een oud liedje wilt zingen, pak dan het oude liedboek, zou ik denken.
Kennelijk zijn er ook hier weer grote verschillen tussen mensen: zij die uitzien naar wat nieuw is, en zij die graag vasthouden aan wat vertrouwd is.
Dat zijn er trouwens in het nieuwe liedboek nog heel wat. Klassiekers genoeg, te midden van het jonge spul.

Geïnspireerd door deze exercitie langs oud en nieuw, ben ik ook aan een klassiek breipatroon begonnen. De Clapotis. Volgens mijn breibijbel van Jane Brocket een van de meest gebreide patronen op websites als Ravelry en Knitty. En als je het googlet, in het engels of het Nederlands is het inderdaad verbazingwekkend hoeveel hits je krijgt.
De Clapotis is een omslagdoek, die je ook als sjaal kunt breien. Een flexibel patroon, dat in veel garens mooi is (zie de afbeeldingen bij google) en zo breed en lang gebreid kan worden als je zelf wilt.

20130607-195057.jpg

Het patroon is gratis te verkrijgen op Knitty. En in het Nederlands hier.
Ik brei het met het garen Drops Delight, in een mooie kleurstelling met groen/blauwtinten, op pen 5. Ik heb in sectie 2 van het patroon 4 herhalingen gedaan in plaats van de 6 die zijn aangegeven. Zo wordt het meer een sjaal, al is het nog steeds vrij breed. Ik denk dat 3 herhalingen ook mooi was geweest.
Ik heb krap twee bollen, ik ga kijken hoever ik daarmee kom. Anders bestel ik nog een bol erbij.
Het leuke van het patroon zijn de ladders die ontstaan doordat je op gezette tijden een steek laat vallen en helemaal uitrafelt. De sjaal wordt als een parallellogram gebreid, wat een mooi effect geeft van diagonale verkleuringen.

Zit het me dwars dat al duizenden mensen een clapotis-sjaal hebben gebreid? Niet in het minst. Net zo min als het me dwars zit dat al miljoenen mensen psalmen hebben gezongen. Ik voeg graag mijn stem in het koor van alle tijden en alle plaatsen.

Theemuts

Laatst vroeg iemand me waarvan ik droomde. Nou had ik natuurlijk moeten antwoorden: van wereldvrede, een academische carriere, een boek schrijven dat de wereld verandert… Maar niets van dat al. Ik antwoordde, heel impulsief: van een simpel bestaan met een kat en een moestuin.
Nu zit dat er voorlopig niet in. Mijn lief is allergisch voor katten, en groene vingers heb ik nooit gehad.
Maar bij het simpele bestaan hoort meer. Bijvoorbeeld: minder vaak van huis zijn. Meer tijd hebben. Minder consumeren en meer produceren. Genieten van eenvoud.
Breien is voor mij een manier om in enige mate zelfvoorzienend te zijn. Iets maken, in plaats van het kant en klaar kopen, daarvan word ik innig tevreden.
Dt geldt ook voor voedsel, vandaar die droom van een moestuin. Goed beschouwd maak je dat niet, maar verbouw je het, maar soit.
Afgelopen weekend vond ik in de NRC een recept voor granola. Cruesli, maar dan zelfgemaakt. Ik ontbijt altijd met cruesli, maar er is altijd wel iets mis mee: te zoet, te droog, te gruizig, te duur… Ik ontdekte dat het echt supereenvoudig is om te maken: één tripje naar de natuurwinkel en na een uurtje ( waarvan 40 minuten oventijd) heb je een smaakbom van jewelste.

20130604-143149.jpg

Ik hoef nooit meer andere.
Bij dit autarkische ontbijt hoort natuurlijk een kopje thee. Maar dan wel uit een pot met een zelfgebreide theemuts. Het patroon komt uit het geweldige boek ‘de kunst van het breien’, waar ik al eerder over schreef.

20130604-143241.jpg

De muts is gemaakt van twee identieke lapjes, gebreid met twee draden per kleur, die afwisselend worden gebreid. Daardoor ontstaat de gegolfde structuur. Bij het sluiten van de naden hou je twee forse openingen vrij voor de tuit en het handvat van de theepot. Het originele patroon heeft een pompon op de top, maar mijn theepot heeft een deksel met een topje, dus ik heb ervoor gekozen hier een opening te laten. In twee avonden was de theemuts klaar. Ideaal voor restjes wol in levendige kleuren.

Met een kopje thee en een schaaltje home made granola begint iedere dag zo met een stukje van mijn droom.

20130604-144025.jpg

Rust

Zo, dat is lang geleden. Niet dat ik niet meer brei, maar schrijven schiet wat er bij in. Daar heb je rust voor nodig. Die rust vind ik gelukkig nog wel genoeg in het breien.
Oogst van de afgelopen winter: ettelijke paren sokken, de onvermijdelijke sjaal, en een lekker schapenwollen vest.

20130512-151216.jpg

Het vest is uit de Libelle, bedoeld voor het voorjaar in dikke katoen. Maar eigenwijs als ik ben, heb ik m gebreid in wol, zo natuurlijk dat het is alsof je een schaap aantrekt. Vorige week op Texel viel ik dan ook niet op tussen de lammetjes.
Het is een simpel patroon, dubbele gerstekorrel, driekwart mouwen.
Ik heb hem een fancy detail gegeven door mooie knopen uit te zoeken bij Wester in Barneveld.
Op het randje van truttig, maar net niet er overheen.

20130512-152126.jpg

En het heeft gewerkt. Een midweekje Texel, in een lekker warm vest, met nieuwe projecten op de pennen, daar klaart het hoofd van op.