Puzzeldeken 6: af!

Hij is af! Hoera en victorie.

20130906-084703.jpg

Nadat het laatste vierkantje is gebreid, komt het laatste deel van de puzzel.
Ik heb blok 1 en 3 en blok 2 en 4 aan elkaar gezet tot twee helften. Het is daarbij zaak erop te letten dat alle lijnen naar het midden gaan wijzen. Een makkelijk geheugensteuntje is dat de effen vierkantjes in een diagonaal van linksboven naar rechtsonder moeten lopen.

Vervolgens nam ik langs de lange buitenkant zo’n 250 steken op op een lange rondbreinaald. Daarmee breide ik in marineblauw 15 toeren ribbels.

20130906-085127.jpg

20130906-085146.jpg

Idem aan de lange buitenkant van het andere deel.
Vervolgens zette ik beide helften aan elkaar.
Langs de twee overgebleven buitenranden nam ik zo’n 265 steken elk op en breide weer 15 toeren ribbels per zijkant.
Dit neemt overigens meer wol dan ik dacht. Voor de vierkantjes kwam ik makkelijk met 100 gram per kleur uit, voor de buitenkant had ik een derde bol nodig die ik zo’n beetje half op heb gebreid.

Dan nog zo’n 200 losse eindjes wegwerken en klaar is klara!

Ik ben heel erg blij met het resultaat. Een explosie van kleur.

Advertenties

Niddy noddy

Nummer 7 van mijn lijstje onthaast-voornemens: liever zelf maken dan kant en klaar kopen.
Dat heb ik meteen in de praktijk gebracht met een Niddy Noddy.
Een wat?
Een niddy noddy dus. Volgens mijn spinjuf de naam voor een kuifpapegaai, maar meer algemeen gebruikt voor een haspel om gesponnen wol op te winden tot een streng.

Ik had na een week nijver spinnen een mooie spoel vol garen.

20130829-160213.jpg

Om dat nu gebruiksklaar te maken moet het tot een streng worden gewonden. Daar komt de niddy noddy in beeld.
Er zijn prachtige exemplaren te koop van hout, maar die zijn ook duur. Ik vond een werkbeschrijving om er zelf een te maken. Die is hier te vinden. Dat zag er eenvoudig uit, dus toog ik naar de Gamma.

Ik kocht:
– Één pvc-buis, die ik liet zagen in een stuk van 30,5 cm en vier stukken van 11 cm;
– twee t-stukken voor diezelfde maat pvc-buis
– vier afdekdopjes voor diezelfde maat pvc-buis.

Deze knutselde ik dan in elkaar, zo dat de twee korte kanten haaks ten opzicht van elkaar aan de lange kant vast zitten. Oke, een fotootje ter verduidelijking:

20130829-160756.jpg

Omdat ik het grijs van de buis wel erg lelijk vind, heb ik het geheel omwonden met wasi-tape, had ik nog ergens liggen.

Totale kosten: €11,63.

Hoe gebruikt men zulks dan? Je knoopt het uiteinde van de draad aan een van de korte kanten. Die kant hou je links en boven, zodat de onderste korte kant naar je toe wijst. Vervolgens ga je de draad winden over de vier korte kanten volgens het schema links, achter, rechts, voor. Dit herhaal je tot je aan het einde van de draad bent.
Die knoop je vast aan je beginnetje, en met een los draadje knoop je elk van de vier strengen bij elkaar. Dan schuif je een van de afdekdopjes eraf, om de streng gemakkelijk van je niddy noddy af te kunnen halen.
Et voila, klaar is klara!

Nu weet ik meteen ook hoe lang de draad is. Deze niddy noddy meet namelijk 1,5 meter per winding. Bovenstaande spoel vol leverde 35 omwindingen, dus de draad is maar liefst 52,5 meter.

I love it when a plan comes together.

20130829-161342.jpg

Spintas

Mijn eerste spinles zit erop. Ik leer iets nieuws, een ambacht dat oud is als de geschiedenis en dat omgeven is met verhalen en geheimen. Heerlijk!
Mijn man en kind vinden dat nu echt onomstotelijk is bewezen dat ik eigenlijk een heks ben en dat ik in de donkere middeleeuwen onherroepelijk het loodje zou hebben gelegd. Dat kan heel wel zo zijn, ik ziet het liever als oude wijsheid, die me op zijn minst de status van sjamaan of priesteres zou hebben bezorgd. Hoe dan ook. Het enige dat nog aan mijn geluk ontbreekt is een kat. Maar gezien mans allergie ligt dat vooralsnog buiten bereik.
Bij een nieuwe vaardigheid horen nieuwe spullen. En dus moet ik ook een tas. Ik besloot er een te breien, en dan, als we toch avontuurlijk bezig zijn, te vilten in de wasmachine. Ik had nog een restje liggen van mijn schapenwollen vest, en nog wat IJslandse wol in snoepkleurtjes.

Het patroon vond ik op Ravelry, en is supereenvoudig. Ik heb het wat aangepast.

Ongevilt ziet de tas er zo uit:

20130824-125901.jpg

20130824-125908.jpg

Je begint met de bodem: ik zette 30 steken op met pen 6 en breide 75 toeren ribbelsteek (alles recht). Vervolgens met een rondbreinaald 6 rondom steken opnemen, je hebt er al dertig, 35 aan de
zijkant links, 30 aan de onderkant, 35 aan de zijkant rechts, 130 in totaal. Dan in het rond 80 toeren recht breien.
De handvaten brei je als volgt: 25 steken r, 15 steken afkanten, 50 steken r, 15 steken afk, 25 steken r. In de volgende toer zet je voor de afgekante steken er al breiend weer evenveel nieuwe op. Brei daar boven nog zes toeren ribbelsteek en kant alles af.

Ik heb hem op 40 graden op het kortste programma van mijn wasmachine gewassen. Niet centrifugeren, dat geeft vouwen. Goed laten drogen en klaar.

20130824-130927.jpg

Dit wordt mijn spintas. De ene witte streep bovenin is mijn eerste zelfgesponnen en getwijnde draad. Die heb ik meegebreid in de tas als inspiratie voor hopelijk nog veel mooie garens en wolletjes.

20130824-131215.jpg

20130824-131234.jpg

20130824-131248.jpg

Bij nader inzien vond ik de tas toch nog te slap en te weinig gevilt. Daarom heb ik m nog een keer op het zelfde programma gewassen. Met een handdoek erin voor de wrijving. En deze keer voorzichtig gecentrifugeerd (400). Nu is de tas perfect. Een stukje gekrompen, met name in de hoogte, en je ziet de individuele steken niet meer. De kleuren lopen prachtig in elkaar over.

20130825-104118.jpg

20130825-104243.jpg

Puzzeldeken 5

Vijfenzeventig vierkantjes af!

20130820-121406.jpg

Ik ben nu klaar met de paars, rood, gele kleuren. Vanaf nu is het alleen nog maar blauwen, groen en wit. Met het garen kom ik makkelijk uit. Ik heb van de kleuren die klaar zijn elk nog zo’n 10 gram over. Die kunnen in de zak met restantjes, voor de deken in linnensteek, die ergens ligt te overwinteren, tot ik niks anders meer op de pennen heb.

20130820-121712.jpg

Puzzeldeken 4: de mysteries van kleur

Vierkantje nummer 55 is de laatste waarin ik de kleur paars nodig heb. Ik maakte me wat zorgen of ik het zou redden met twee bollen van 50 gram per kleur. Maar gezien de hoeveelheid paars die ik nog over heb, 16 gram, zal dat wel lukken.

20130729-122321.jpg

De eerste strook van blok 3 is daarmee ook een feit.

20130729-122356.jpg

Het is boeiend om te zien wat het effect is van de verschillende combinaties. Paars-blauw is een heel ander vierkantje dan blauw-paars bijvoorbeeld.
Dat zal straks, als het derde blok af is, denk ik goed te zien zijn. Het derde blok heeft namelijk precies dezelfde kleuren en combi’s als het tweede, alleen net andersom gebreid.

Aan het einde van blok 2 kwam de kleur wit in het spel. Daar is ook iets bijzonders mee, ontdekte ik. De tint die ik had, niet spierwit, maar licht roomwit, was toch te hard. Het knalde er uit, waardoor de andere kleuren letterlijk verbleekten. Dus na vier vierkantjes besloot ik ze weer uit te halen (huil) en iets anders te proberen. Bij het Trollehus in Barneveld vond ik gelukkig een alternatief. Garen van dezelfde dikte en kwaliteit, maar net iets geliger, meer vanille van tint.
Het is de Jette, van firma Hjertegarn, kleur 159. Als je het naast elkaar ziet denk je, waar hebben we het over, maar in de deken maakt het een groot verschil.

20130729-123346.jpg

Dit scandinavische garen is bovendien superzacht. Als ik de hele deken hiermee zou breien, zou- ie nog knuffelbaarder worden dan nu al het geval is. De Bravo is namelijk wel wat stugger, al valt het me mee, voor een acrylgaren.

Afijn, nooit een saai moment dus, met dit project.

20130729-124233.jpg

20130729-124508.jpg

Puzzeldeken (3)

Blok 1 van de puzzeldeken is een feit!

20130705-204411.jpg

25 vierkantjes gebreid, nog 75 te gaan. Het is een prettig werk, de strepen houden het afwisselend en het is simpel genoeg om tv bij te kijken. De halve finale Wimbledon vanmiddag hielp me door de laatste twee blokjes van dit gedeelte heen.

Het tweede blok brengt weer nieuwe kleuren in het spel. Ben benieuwd hoe dat weer gaat. Het is even opletten dat ik in de goede hoek begin. Alle diagonalen moeten uiteindelijk in het midden uitkomen.

Ik ontdekte trouwens iets wonderlijks. Ik heb dit blok gebreid met 5 nieuwe bollen garen, hetzelfde merk, en van elke bol heb ik evenveel vierkantjes gebreid. Toch heb ik van de ene kleur een stuk meer over dan van de andere.

20130705-204850.jpg

Dat is toch gek? Kennelijk zit er in 50 gram paars meer lengte dan in 50 gram rood of geel. Vreemderder en vreemderder, om het met Alice te zeggen.

Puzzeldeken (2)

Het eerste vierkantje van mijn puzzeldeken is een feit.
Nu nog 99 te gaan.

Na het eerste vierkant blijven er drie steken over, deze vormen de eerste drie steken van het tweede blok. Zorg dat je hiervoor kleur A gebruikt. Je neemt langs de bovenkant nog 22 steken op. Daarna zet je er nog 24 steken bij op (49 st.)
Brei het tweede vierkant op dezelfde manier als de eerste, de opzettoer geldt weer als toer 1.
Wissel echter elke 2 toeren af met kleur B.

Herhaal dit nog 3 keer, elke keer met kleur A als basis en kleur C, D, en E als wisselkleur.

20130621-212504.jpg

Kant dan af.

De tweede rij wordt dan aan de eerste vast gebreid als volgt.
Zet 25 steken op met kleur B. Ik vind het handig om dat met een rondbreinaald te doen.
Neem dan nog 24 steken op langs de rechterzijkant van het vierkant A-A. (49 st.)
Brei vierkant B-A volgens bovenstaand principe, ga da verder met kleur B als basiskleur, en afwisselend B, C, D en E als wisselkleur.

20130621-213132.jpg

Nou, en als je dat dan nog 3 keer doet is het eerste blok van de deken af.
Zover ben ik nog niet. Maar ik moet zeggen, tot nu toe valt het me alles mee. Het breit lekker weg en is simpel genoeg om er een KRO-detective bij te kijken.

Wordt vervolgd.

Puzzeldeken

Onlangs meldde iemand op Twitter dat ze de Hue Shift Afghan ging breien. Ik googlede het en was meteen verkocht. Die wil ik ook.

20130621-174722.jpg

Kijk zelf even hier.

Helaas is het patroon alleen in Amerika te koop. De webwinkel Knitpicks verstuurt niet naar Nederland, zelfs geen pdf.
Dus zit er niks anders op dan op basis van foto’s en fora het patroon maar bij elkaar te puzzelen. Lang leve internet.

Bij wolwinkel Modilaine in Utrecht kocht ik het garen. Het origineel is gebreid met acryl, naald 4, Knitpicks Brava. In Utrecht vond ik een alternatief: Bravo van Schachenmayr. Ook acryl, zelfde dikte, 133 m op 50 gram. Ik kocht 22 bollen in 11 kleuren. Eigenlijk hou ik niet zo van acryl. Wol is natuurlijker, de kleuren zijn vaak dieper en het voelt zachter. Maar dit garen heeft als groot voordeel dat het crisisbestendig is, want goedkoop. Voor minder dan 30 euro had ik een tas vol prachtige kleuren.

20130621-175342.jpg

Tien kleuren worden gebruikt voor de vierkanten, het donkerblauw is voor de buitenrand. Na wat getuur naar foto’s en gepuzzel heb ik het volgende kleurenschema gededuceerd:

20130621-175605.jpg

De deken wordt gebreid in 4 delen van 5×5 vierkantjes, die aan elkaar worden gebreid.

Tijd om te beginnen.
Nodig: 1 paar breinaalden nr.4
1 rondbreinaald nr. 4, 40 cm lang.
Garen: 11 x 100 gr. Acryl in 11 verschillende kleuren.

Eerste vierkant, kleur A-A.
Zet 49 steken op met kleur A. Dit is toer 1. Markeer de middelste steek.
Toer 2: 24r, 1av, 24r.
Toer 3: 23 r, 1afh, 2 samenbreien, afgehaalde steek overhalen, 23 r.
Toer 4: 23 r, 1 av., 23 r.

Herhaal toer 3 en 4, steeds met een steek minder aan weerszijden van de middelste steek, totdat er drie steken over zijn. Deze vormen het begin van het volgende vierkant.

Wordt vervolgd.

20130621-181222.jpg

Linnensteek

Wat te doen met restjes wol? Na elk afgemaakt project hou ik wel wat over. Al verschillende keren ben ik begonnen aan een omslagdoek, deken of plaid om deze restanten te verwerken. Maar op de een of andere manier vind ik het resultaat nooit zo mooi.
Terwijl het idee toch bijzonder is. Stel ik heb straks een plaid af. Dan kan ik precies terughalen welke sokken, sjaals en truien er ten grondslag aan hebben gelegen. Dat lijkt me mooi.
Maar ja, nu nog zo ver zien te komen.

Ik ben nu op weg met iets dat goede kansen heeft. Het is gebaseerd op een patroon met de naam Mini mania. Een simpel patroon, bedoeld als sjaal.
Nodig is een verzameling minibolletjes wol van ongeveer gelijke dikte, en een rondbreinaald nr 5.

20130614-121958.jpg

Ik heb 250 steken opgezet, maar je kunt natuurlijk ook gaan voor groot (300), groter (400) of grootst (500). Met 250 steken wordt de deken denk ik zo’n 1,5 meter breed.

Ik ben begonnen met een redelijk dikke kwaliteit wol en heb twee toeren ribbelsteek gebreid.
Vervolgens brei ik de rest in linnensteek.
Dat gaat als volgt:
Oneven toeren: 1r, draad naar voren, 1 afh, draad naar achteren, herhalen tot het einde
Even toeren: 1 av, draad naar achteren, 1 afh, draad naar voren, herhalen tot het einde.
Let erop dat je steeds de steken breit die je in de vorige toer hebt afgehaald en andersom.

Na elke vier of vijf toeren brei je een andere kleur. Ik denk niet teveel over de combinaties na, ik doe maar wat eigenlijk en laat het resultaat min of meer aan het toeval over.

20130614-122556.jpg

20130614-122615.jpg

Het resultaat is een breisel dat er uit ziet alsof het is geweven. Het voelt heerlijk zacht. En de kleuren lopen prachtig in elkaar over, met steeds kleine spikkels die de volgende kleur al aankondigen.
De linnensteek schiet niet erg op, je maakt er geen meters mee. Maar voor deze deken vind ik dat niet erg. Ik heb de tijd. En ik kan zo steeds nieuwe bolletjes toevoegen van projecten waaraan ik nog niet eens ben begonnen. Het is dus onvoorspelbaar hoe het er uiteindelijk uit zal zien.
Het zal onder mijn handen groeien.

Klassiekers

Een paar weken is het er nu. Het nieuwe liedboek voor de kerken. Meer dan 1000 liederen, oud en nieuw, uit verschillende tijden en plaatsen. In een mum van tijd was het uitverkocht bij onze boekhandel. Ik kon nog net een jongereneditie bemachtigen. Ik heb niet alleen liederen, maar ook fijne kwisjes, weetjes en feitjes erbij, gratis en voor niks.

20130607-194801.jpg

Het is een mooi liedboek, goed dat het er is. Liederen kunnen er niet genoeg zijn.
Toen ik het in handen kreeg, was mijn eerste impuls om de nieuwe liederen te bekijken. De oude, uit het Liedboek van 1973 ken ik immers al.
Daarom was ik verbaasd om te zien en te horen dat er mensen registers hebben ontwikkeld waarmee juist de gouwe ouwe makkelijk terug te vinden zijn. Als je een oud liedje wilt zingen, pak dan het oude liedboek, zou ik denken.
Kennelijk zijn er ook hier weer grote verschillen tussen mensen: zij die uitzien naar wat nieuw is, en zij die graag vasthouden aan wat vertrouwd is.
Dat zijn er trouwens in het nieuwe liedboek nog heel wat. Klassiekers genoeg, te midden van het jonge spul.

Geïnspireerd door deze exercitie langs oud en nieuw, ben ik ook aan een klassiek breipatroon begonnen. De Clapotis. Volgens mijn breibijbel van Jane Brocket een van de meest gebreide patronen op websites als Ravelry en Knitty. En als je het googlet, in het engels of het Nederlands is het inderdaad verbazingwekkend hoeveel hits je krijgt.
De Clapotis is een omslagdoek, die je ook als sjaal kunt breien. Een flexibel patroon, dat in veel garens mooi is (zie de afbeeldingen bij google) en zo breed en lang gebreid kan worden als je zelf wilt.

20130607-195057.jpg

Het patroon is gratis te verkrijgen op Knitty. En in het Nederlands hier.
Ik brei het met het garen Drops Delight, in een mooie kleurstelling met groen/blauwtinten, op pen 5. Ik heb in sectie 2 van het patroon 4 herhalingen gedaan in plaats van de 6 die zijn aangegeven. Zo wordt het meer een sjaal, al is het nog steeds vrij breed. Ik denk dat 3 herhalingen ook mooi was geweest.
Ik heb krap twee bollen, ik ga kijken hoever ik daarmee kom. Anders bestel ik nog een bol erbij.
Het leuke van het patroon zijn de ladders die ontstaan doordat je op gezette tijden een steek laat vallen en helemaal uitrafelt. De sjaal wordt als een parallellogram gebreid, wat een mooi effect geeft van diagonale verkleuringen.

Zit het me dwars dat al duizenden mensen een clapotis-sjaal hebben gebreid? Niet in het minst. Net zo min als het me dwars zit dat al miljoenen mensen psalmen hebben gezongen. Ik voeg graag mijn stem in het koor van alle tijden en alle plaatsen.