Puzzeldeken 6: af!

Hij is af! Hoera en victorie.

20130906-084703.jpg

Nadat het laatste vierkantje is gebreid, komt het laatste deel van de puzzel.
Ik heb blok 1 en 3 en blok 2 en 4 aan elkaar gezet tot twee helften. Het is daarbij zaak erop te letten dat alle lijnen naar het midden gaan wijzen. Een makkelijk geheugensteuntje is dat de effen vierkantjes in een diagonaal van linksboven naar rechtsonder moeten lopen.

Vervolgens nam ik langs de lange buitenkant zo’n 250 steken op op een lange rondbreinaald. Daarmee breide ik in marineblauw 15 toeren ribbels.

20130906-085127.jpg

20130906-085146.jpg

Idem aan de lange buitenkant van het andere deel.
Vervolgens zette ik beide helften aan elkaar.
Langs de twee overgebleven buitenranden nam ik zo’n 265 steken elk op en breide weer 15 toeren ribbels per zijkant.
Dit neemt overigens meer wol dan ik dacht. Voor de vierkantjes kwam ik makkelijk met 100 gram per kleur uit, voor de buitenkant had ik een derde bol nodig die ik zo’n beetje half op heb gebreid.

Dan nog zo’n 200 losse eindjes wegwerken en klaar is klara!

Ik ben heel erg blij met het resultaat. Een explosie van kleur.

Advertenties

Spintas

Mijn eerste spinles zit erop. Ik leer iets nieuws, een ambacht dat oud is als de geschiedenis en dat omgeven is met verhalen en geheimen. Heerlijk!
Mijn man en kind vinden dat nu echt onomstotelijk is bewezen dat ik eigenlijk een heks ben en dat ik in de donkere middeleeuwen onherroepelijk het loodje zou hebben gelegd. Dat kan heel wel zo zijn, ik ziet het liever als oude wijsheid, die me op zijn minst de status van sjamaan of priesteres zou hebben bezorgd. Hoe dan ook. Het enige dat nog aan mijn geluk ontbreekt is een kat. Maar gezien mans allergie ligt dat vooralsnog buiten bereik.
Bij een nieuwe vaardigheid horen nieuwe spullen. En dus moet ik ook een tas. Ik besloot er een te breien, en dan, als we toch avontuurlijk bezig zijn, te vilten in de wasmachine. Ik had nog een restje liggen van mijn schapenwollen vest, en nog wat IJslandse wol in snoepkleurtjes.

Het patroon vond ik op Ravelry, en is supereenvoudig. Ik heb het wat aangepast.

Ongevilt ziet de tas er zo uit:

20130824-125901.jpg

20130824-125908.jpg

Je begint met de bodem: ik zette 30 steken op met pen 6 en breide 75 toeren ribbelsteek (alles recht). Vervolgens met een rondbreinaald 6 rondom steken opnemen, je hebt er al dertig, 35 aan de
zijkant links, 30 aan de onderkant, 35 aan de zijkant rechts, 130 in totaal. Dan in het rond 80 toeren recht breien.
De handvaten brei je als volgt: 25 steken r, 15 steken afkanten, 50 steken r, 15 steken afk, 25 steken r. In de volgende toer zet je voor de afgekante steken er al breiend weer evenveel nieuwe op. Brei daar boven nog zes toeren ribbelsteek en kant alles af.

Ik heb hem op 40 graden op het kortste programma van mijn wasmachine gewassen. Niet centrifugeren, dat geeft vouwen. Goed laten drogen en klaar.

20130824-130927.jpg

Dit wordt mijn spintas. De ene witte streep bovenin is mijn eerste zelfgesponnen en getwijnde draad. Die heb ik meegebreid in de tas als inspiratie voor hopelijk nog veel mooie garens en wolletjes.

20130824-131215.jpg

20130824-131234.jpg

20130824-131248.jpg

Bij nader inzien vond ik de tas toch nog te slap en te weinig gevilt. Daarom heb ik m nog een keer op het zelfde programma gewassen. Met een handdoek erin voor de wrijving. En deze keer voorzichtig gecentrifugeerd (400). Nu is de tas perfect. Een stukje gekrompen, met name in de hoogte, en je ziet de individuele steken niet meer. De kleuren lopen prachtig in elkaar over.

20130825-104118.jpg

20130825-104243.jpg

Puzzeldeken 5

Vijfenzeventig vierkantjes af!

20130820-121406.jpg

Ik ben nu klaar met de paars, rood, gele kleuren. Vanaf nu is het alleen nog maar blauwen, groen en wit. Met het garen kom ik makkelijk uit. Ik heb van de kleuren die klaar zijn elk nog zo’n 10 gram over. Die kunnen in de zak met restantjes, voor de deken in linnensteek, die ergens ligt te overwinteren, tot ik niks anders meer op de pennen heb.

20130820-121712.jpg

Blij

Ik heb het al eerder gezegd, het is zaliger te geven dan te ontvangen. En er is een grens aan de hoeveelheid sjaals en omslagdoeken die een mens zelf nodig heeft. Daarom vind ik het altijd leuk om iets in opdracht te breien.
Mijn moeder had bij mij een omslagdoek besteld. Het maakte niet zoveel uit hoe die er uit zou komen te zien, als-ie maar lekker warm was.

Ik besloot na wat zoeken een omslagdoek te breien van de nieuwste editie van Knitty, het Now in a minute-patroon.

Ik kocht 2 bollen van Jarbo raggi gemeleerde merinowol, ruimschoots genoeg en mooie kleurtjes.

Dit is het resultaat. Het moet wel even opgespannen worden om de puntjes mooi te laten vallen.

20130811-164159.jpg

Moeder was blij.

20130811-164226.jpg

20130811-164234.jpg

Door de partjes-structuur valt hij mooi om haar schouders, en de merinowol is zacht en soepel en toch warm. De kleurtjes staan haar prachtig.

Toen moesten we nog op zoek naar een speld om het helemaal af te maken. Het sieradenkistje van oma bracht uitkomst, een mooie oude broche, die op deze manier een nieuw leven krijgt.

20130811-164531.jpg

20130811-164537.jpg

Laat de herfst maar komen.

Hemd

Het hemd is af. Ruimschoots op tijd voor de midweek Sarajevo, waar het nu 36 graden is (oef).

20130809-133628.jpg

20130809-133635.jpg

Ik weet ook weer waarom ik liever sokken en sjaals brei. Kledingstukken moet je namelijk nog in elkaar zetten. Wanneer de laatste steek gebreid is, ben je er nog niet. Denk je dat je klaar bent, komt er nog een boel werk achteraan. Bij dit hemd viel het op zich mee. Twee zijnaden en twee schoudernaden, en dan de boel omhaken met een toer vasten.
Maar het meeste werk zijn de lintjes op het voorpand. De verleiding was groot om het er maar bij te laten zitten. Ik ben geen lintjestype, of ruches, of andere dingetjes. Ook ben ik niet zo’n ster met naald en draad. Maar toch ben ik blij dat ik heb doorgezet. De donkerblauwe lintjes maken het hemdje net even iets bijzonderder.
Het meest bijzondere was nog wel de reactie van manlief: ‘leuk zeg, met die lintjes’. Pardon?
Maar die positieve noot was snel weer voorbij toen hij vervolgens vroeg: komen er nog mouwen aan? Grrr… Na 21 jaar zou hij toch van mijn mouwenfobie moeten weten.

Maar al met al: het is een lollig hemd en mijn lichtblauwe katoen heeft eindelijk een goede bestemming gekregen.

Warm!

Puf, wat is het heet. Te heet om ook maar in de buurt te komen van wol. Zelfs mijn acryldeken bezorgt me al zweetdruppels als ik er alleen maar aan denk. Uit de krochten van mijn brei-la diepte ik een bol lichtblauwe katoen op. Bedoeld voor een hemdje. Maar al twee keer uitgehaald, omdat ik het goede patroon niet kon vinden.
Toch, katoen leek me fijn breien in de zomer.

In arren moede besloot ik dan maar over breien te lezen. In dit boek.

20130802-170253.jpg

Wat een leuk boek trouwens. Vol patronen met een twist, met bijzonder materiaal of een eigenwijs ontwerp. Maar ook met een simpel hemmetje voor de zomer, dat perfect lijkt voor mijn verweesde lichtblauwe bol.
Te breien op pen vijf. Dat is royaal, zo dik is het garen niet. Maar het heeft als effect dat een simpele tricotsteek opeens heel bijzonder lijkt. En het katoen krijgt er een prachtige soepele val door.
Kortom, ik ben fan.
Precies wat ik wilde: simpel.

Ik ben halverwege het voorpand, wachtend tot het wat koeler wohrdt, zodat ik de naalden weer op kan pakken. Vooral aan de achterkant is goed te zien dat er in het midden een ribbelpaneel wordt gebreid. Het is de bedoeling dat daar lint wordt opgemaasd, als een soort ruche. Ik weet nog niet of ik dat ga doen. Op zich is het ribbelpatroon al leuk.

20130802-170650.jpg

Met een beetje geluk kan hij nog mee deze zomer om te dragen in Sarajevo.

20130802-182955.jpg

Puzzeldeken 4: de mysteries van kleur

Vierkantje nummer 55 is de laatste waarin ik de kleur paars nodig heb. Ik maakte me wat zorgen of ik het zou redden met twee bollen van 50 gram per kleur. Maar gezien de hoeveelheid paars die ik nog over heb, 16 gram, zal dat wel lukken.

20130729-122321.jpg

De eerste strook van blok 3 is daarmee ook een feit.

20130729-122356.jpg

Het is boeiend om te zien wat het effect is van de verschillende combinaties. Paars-blauw is een heel ander vierkantje dan blauw-paars bijvoorbeeld.
Dat zal straks, als het derde blok af is, denk ik goed te zien zijn. Het derde blok heeft namelijk precies dezelfde kleuren en combi’s als het tweede, alleen net andersom gebreid.

Aan het einde van blok 2 kwam de kleur wit in het spel. Daar is ook iets bijzonders mee, ontdekte ik. De tint die ik had, niet spierwit, maar licht roomwit, was toch te hard. Het knalde er uit, waardoor de andere kleuren letterlijk verbleekten. Dus na vier vierkantjes besloot ik ze weer uit te halen (huil) en iets anders te proberen. Bij het Trollehus in Barneveld vond ik gelukkig een alternatief. Garen van dezelfde dikte en kwaliteit, maar net iets geliger, meer vanille van tint.
Het is de Jette, van firma Hjertegarn, kleur 159. Als je het naast elkaar ziet denk je, waar hebben we het over, maar in de deken maakt het een groot verschil.

20130729-123346.jpg

Dit scandinavische garen is bovendien superzacht. Als ik de hele deken hiermee zou breien, zou- ie nog knuffelbaarder worden dan nu al het geval is. De Bravo is namelijk wel wat stugger, al valt het me mee, voor een acrylgaren.

Afijn, nooit een saai moment dus, met dit project.

20130729-124233.jpg

20130729-124508.jpg

Puzzeldeken (3)

Blok 1 van de puzzeldeken is een feit!

20130705-204411.jpg

25 vierkantjes gebreid, nog 75 te gaan. Het is een prettig werk, de strepen houden het afwisselend en het is simpel genoeg om tv bij te kijken. De halve finale Wimbledon vanmiddag hielp me door de laatste twee blokjes van dit gedeelte heen.

Het tweede blok brengt weer nieuwe kleuren in het spel. Ben benieuwd hoe dat weer gaat. Het is even opletten dat ik in de goede hoek begin. Alle diagonalen moeten uiteindelijk in het midden uitkomen.

Ik ontdekte trouwens iets wonderlijks. Ik heb dit blok gebreid met 5 nieuwe bollen garen, hetzelfde merk, en van elke bol heb ik evenveel vierkantjes gebreid. Toch heb ik van de ene kleur een stuk meer over dan van de andere.

20130705-204850.jpg

Dat is toch gek? Kennelijk zit er in 50 gram paars meer lengte dan in 50 gram rood of geel. Vreemderder en vreemderder, om het met Alice te zeggen.

Kunst!

Mijn eerste kennismaking met beeldende kunst was toen ik een tiener was. Ik zat in 4 VWO en moest een werkstuk maken over Vincent van Gogh. Ons gezin woonde op de Veluwe, dus na wat gezeur kreeg ik mijn ouders zo ver om een keer met me naar het Kröller Müller Museum te gaan. Dat was immers om de hoek.
Dus op een zaterdag togen wij naar Otterlo, naar het Nationaal Park de Hoge Veluwe.
In het museum viel ik van de ene verbazing in de andere. Ik was verkocht, door alles wat ik zag, ook al begreep ik van het meeste weinig.
Mijn ouders stonden ondertussen ongeduldig op me te wachten. Zij wilden liever fietsen in de natuur. Natura Artis Magistra, dat is ook weer waar. Maar sinds die zaterdag trilt er bij mij ergens van binnen ook een snaar voor wie met verf en doek, kleur en vorm, dode materie toch het geheim van het leven wil vangen. Die kennismaking via het werk van Van Gogh was het begin van een levenslange fascinatie.

Onlangs ontdekte ik dat de firma Opal garens maakt die geïnspireerd zijn op kunstwerken. Hoe cool is dat? Sokken breien met het kleurenpalet van grote meesters? Aangezien ik van ieder talent tot schilderen ben verstoken, is dit toch wel de manier waarop ik het dichtst kom bij kunstzinnigheid.

Hier mijn Van Goghs:

20130629-113738.jpg

Geïnspireerd op zijn nachtschilderijen:

20130629-114257.jpg

En mijn sokken a la Friedrich Hundertwasser:

20130629-114157.jpg

De gelijkenis is toch frappant:

20130629-113957.jpg

Als dit niet postmodern is, weet ik het ook niet.

Clapotis

De Clapotis-sjaal is af!
En mooi geworden, al zeg ik het zelf.

20130623-220712.jpg

20130623-220728.jpg

Ik had het niet helemaal goed ingeschat, aan het einde van mijn wol had ik nog een eindje sjaal te breien. Maar geen nood, een donker gedeelte genomen uit een vergelijkbare bol Drops Delight en niemand die het ziet. De kleurstelling wijkt iets af, maar omdat de kleuren toch steeds verlopen valt het niet op.

Ik heb hem opgespannen en laten drogen, dat is bij dit patroon wel nodig om de structuur mooi te laten uitkomen.

20130623-221017.jpg

20130623-221039.jpg

Gelukkig is het lekker herfstig weer buiten. Dan valt een sjaal tenminste niet uit de toon.