Wintertijd

Heerlijk, een dochter die in een boekhandel werkt. Afgelopen weekend nam ze een boek voor me mee met 200 fair isle motieven. Fair Isle is een oude, traditionele techniek waar je veelkleurige breisels mee kunt maken, terwijl je toch nooit meer dan twee kleuren per toer gebruikt.
Tegelijk is dit weekend de wintertijd begonnen. De klok is een uur teruggezet. Meteen is het volop herfst. Waterkoud, grijs en om vier uur al schemerig. Dat vraagt om maatregelen, liefst van wol. Dochter wil wel een trui met fair isle motieven, maar dat vind ik nog wat al te ambitieus. Daarom ben ik rustig aan begonnen met een muts.

20121029-224820.jpg

De muts zit simpel in elkaar. Een geribbelde boord, en verder tricotsteek. Uit het boek heb ik twee motieven gekozen om te gebruiken. Een simpel motief van vier rijen hoog en 9 steken wijd, en een ingewikkelder motief van 13 rijen hoog en 16 steken wijd. De muts is heel rekbaar en past zo’n beetje op elk volwassen hoofd.

20121030-190623.jpg

Patroon muts fair isle.

Nodig: rondbreipen nr. 5, 40 cm.
4 sokkenbreipennen nr. 5.
Garen: 1 bol wol donkerbruin (ik had nog liggen 50 gr. superwash Järbo Garn). Hiervan gebruik je zo’n beetje driekwart.
1 bol of restant idem limegroen.
1 bol of restant idem donkergroen.
1 bol of restant idem rood.
Restje wol wit.

Aanwijzingen:
Zet 98 steken op op rondbreipen 5 met donkerbruin.
Begin met rondbreien in boordsteek, pas op dat er geen slag in komt. Plaats een stekenmarkeerder aan het begin van de ronde.

Brei de boord in 2 r, 2 av, ca. 10 toeren.
Brei 1 toer recht. Meerder in deze toer 1 steek (99 steken)

Brei motief 63 in bruin en lichtgroen.
Brei 2 toeren recht in bruin.

Brei 2 toeren recht in groen. Minder in de eerste toer 3 steken. (96 steken)).

Dan motief 176 in groen, rood, lichtgroen en wit.

Brei 2 toeren recht in groen.

Brei 2 toeren recht in bruin. Meerder in de tweede toer 3 steken (99 steken).

Brei motief 63 in bruin en lichtgroen.
Brei 2 toeren recht in bruin. Minder in de tweede toer 3 steken. (96 steken).

Kroon van de muts:
Schakel over naar sokkenbreipennen als er te weinig steken overblijven op de rondbreipen.
1. 4 recht, 2 samenbreien, herhalen (80 steken)
2. Alles recht
3. 3 recht, 2 samenbreien, herhalen. (64 steken)
4. Alles recht.
5. 2 recht, 2 samenbreien, herhalen. (48 steken)
6. Alles recht.
7. 1 recht, 2 samenbreien, herhalen. (32 steken)
8. Alles recht.
9. 2 samenbreien, herhalen. (16 steken)
10. 2 samenbreien, herhalen. (8 steken).

Breek de draad. Haal de draad met een borduurnaald door de laatste 8 steken en trek stevig aan. Werk alle losse draden weg.

20121029-214343.jpg

Advertenties

Alles gekleurd

Denk je er over om ook eens een sok te gaan breien? Denk er dan nog eens goed over na. Want voor je het weet ben je verslaafd. Ik begon in het voorjaar eens voorzichtig aan een paar sokken. En nu is dit mijn collectie.

20121026-235909.jpg

En er komt meer bij. Er is zoveel mooie sokkenwol te koop. Ik hou met name van handgeverfde, biologische wol. Wel duur, maar uit één streng of bol kun je meestal wel een paar sokken halen. En ik koop vaak restanten.
Zo tikte ik een prachtige streng merinowol op de kop, van een merk dat heet: socks that rock. De kleur is Mystic Kelp. Ik begon aan een patroon met golvende kabels, maar ontdekte al snel dat dit net teveel wol nam. Na minder dan een sok was ik door de helft van de wol heen. Dus koos ik een ander patroon, met minder steken op de pen. Het spiraalpatroon breit lekker breed uit, met als gevolg dat ik ook de tweede sok nu makkelijk red.

20121027-000418.jpg

Bij bovenstaande sok heb ik een nieuwe techniek geleerd voor de hiel en hak. Je breit een soort puntzak, waardoor de sok mooi symmetrisch wordt. Een snelle en leuke manier om een hak te breien, en bovendien heel netjes, omdat je geen steken op hoeft te halen.

Ik heb nooit geweten dat een nederige sok zoveel mogelijkheden in zich bergt. ik kan variëren met de hak, de teen, de boord, ik kan de sok van beneden naar boven breien of andersom…
Als je goed om je heen kijkt, zie je dat alles gekleurd is, schreef K. Schippers ooit in een gedicht. Met aandacht kijken opent een wereld, die oneindig veel interessanter en veelkleuriger is dan wat je op het eerste gezicht kan zien. Dat geldt voor mensen, voor de natuur, het weer… En voor sokken.

20121027-101302.jpg

Vijftig tinten (zwerksjaal 2)

Op 8 september ben ik begonnen met mijn 365dagen-project ‘zwerksjaal’. Elke dag twee pennen breien in de kleur van de hemel van die dag.
Ondertussen groeit de sjaal gestaag.

20121019-214049.jpg

Ik werk nog steeds met de vier kleuren blauw, wit, lichtgrijs en donkergrijs. Iedere dag beslis ik welke twee draden in combinatie het weerbeeld van die dag het beste weergeven.
Als ik iets heb ontdekt in de afgelopen anderhalve maand is het wel dit: het Nederlandse weer is te wisselvallig voor twee kleuren. Soms is de hemel eerder ‘vijftig tinten grijs’, of, om het met een andere boektitel te zeggen ‘eerst grijs dan wit dan blauw’.

20121019-214425.jpg

Dramatische luchten zoals deze zijn eerder regel dan uitzondering.
Toch hou ik voorlopig vast aan het concept: twee draden en twee pennen per dag. Het dwingt me na te denken over wat ik waarneem. Het daagt me uit iedere dag te beschrijven. Wat overheerste? Blauwe lucht, wolken, regen, nevel.

Het enige wat ik nog wil toevoegen is een warm oranjeroze draad. Voor dagen met een zonsondergang of een regenboog. Zoals deze:

20121019-214805.jpg

Zodat ik niet vergeet dat die er ook zijn.

Dialoog

Soms weet je het onmiddellijk. Je ziet wol en weet meteen wat het moet worden. Sokken, of een sjaal. Soms is het moeilijker. ik kocht onlangs 600 gram van mooie dikke wol, van Natur Uld, voor pen 7. Het moest een vestje worden, voor de winter.
Het breide soepel weg, het resultaat was mooi. Maar ik was niet tevreden. De twijfel sloeg toe. Past het wel bij me? Past het bij deze wol?
Met enige pijn in het hart besloot ik het uit te halen.

Nu lagen er weer mooie dikke bollen wol. Klaar voor iets nieuws. Dus ik begon aan een trui. Een mooi patroon, winters en apart. Maar halverwege zag ik het alweer: dit was het toch niet. Er zat niks anders op: opnieuw uithalen en verder zoeken.

Dit proces van zoeken is mijn dialoog met de wol. Het leert me veel over dialoog in het gewone leven. Ik ben betrokken in een bijzonder dialoogproject, tussen mensen uit verschillende landen en met verschillende levensbeschouwelijke achtergronden. Zie www.epil.ch. Wat ik in dit project leer, lijkt veel op het vinden van het juiste patroon bij een bol wol.
Soms gaan de gesprekken op het eerste gezicht prima. Iedereen is beleefd en geïnteresseerd in de ander. Maar achteraf is er toch twijfel. Heb ik goed geluisterd? Doet het gesprek recht aan de ander, en aan mij? Gelukkig is dit een project dat lang loopt. Twee en een half jaar trekken we samen op. Dat geeft je de kans om steeds weer opnieuw te beginnen. Thema’s te hernemen en zo dichter te komen bij wie de ander werkelijk is.

Vaak is dat zoeken en stoeien met het vreemde van elkaar. Zoals ik zoek en stoei met deze wol. Maar ik hou vol, want de wol is prachtig om te zien en te voelen. Voor de derde keer ben ik begonnen, opnieuw aan een trui. De kans dat het slaagt is groot, want ik ken de wol beter nu en weet wat wel en niet kan. Zo herneem ik ook steeds de gesprekken met mijn epil-vriendinnen. Omdat ze het waard zijn.

20121010-092916.jpg

20121010-094457.jpg