Uithalen en opnieuw beginnen

Het lijkt een van de meest ondankbare bezigheden: iets uithalen wat je net gebreid hebt. Maar toch heb ik het al verschillende keren gedaan, en met weinig hartzeer. Een roze sjaal bijvoorbeeld. Ik vond de wol erg mooi, en zag een leuk patroon. Maar eenmaal af, was ik niet tevreden. De sjaal was te smal, het patroon te open, en het resultaat? Een flodderig lapje, een beetje groezelig en net niks. Wat dan te doen?
Oplossing 1: In de kliko ermee. Project mislukt, niks meer aan te doen.
Oplossing 2: In de zak van Max. Maar waarom iemand anders opzadelen met een spuuglelijk sjaaltje?
Oplossing 3: uithalen. Het is even een gedoe. En toegegeven, het doet ook even zeer als je al die gebreide steken ongedaan moet maken, pen voor pen. In vijf minuten vliegt werk van uren en dagen uit elkaar. Maar dan heb je wel weer een paar verse bollen wol, helemaal klaar voor een patroon dat beter bij ze past.

Het geeft ruimte, om je eigen werk ongedaan te maken. Niets is voor de eeuwigheid. Je kunt altijd opnieuw beginnen. Zoals boeddhistische monniken hun zandmandala’s maken om ze, zodra ze af zijn, weer uit te vegen. Oefenen in onthechten is minstens zo nuttig als degelijk afhechten.

De mooie roze wol wordt inmiddels getransformeerd in een paar sokken. Daarbij komt ze veel beter tot haar recht (is wol vrouwelijk? Ik denk het wel). In de sok heeft deze wol haar bestemming gevonden. Tenminste, dat denk ik.

20120616-153951.jpg

20120616-154159.jpg

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s